วิสิษฐ์

ตอนที่ 2
(ออลืมบอกไปว่าที่เขียนมาคือจินตนาการที่ผมแต่งขึ้นครับไม่ใช่ความจริงแต่อย่างใด)

เมื่อผมเข้าไปในบ้านหลังนั้นเป็นเวลาเย็น ในบ้านนั้นมีเทียนตั้งอยู่บนจานสำหรับรองน้ำมันตั้งอยู่หลายจุดในบ้านมากมาย และแล้วเทียนก็สว่างขึ้นเองทีละดวง จนทั้งห้องมีแสงจากเทียนระยิบระยับ ดูช่างสวยงามชวนฝันทีเดียว เจ้าคนตัวเล็กบอกผมว่าเดี๋ยวเธอจะออกมาพบให้คอยที่นี่คู่หนึ่งผมก็ไปนั่งที่ม้าทำด้วยไม้มีพนักพิงเป็นไม้ตอกติดกันแบบง่ายๆ เหมือนโตสมัยเรียนแต่จืดกว่าตรงที่เป็นไม้เปล่าๆ ไม่ได้ลงเงาอะไร ผมนั่งลงไม่กี่นาทีผมก็เปลี่ยนบรรยากาศด้วยการเดินออกไปเอาแขนทั้งสองข้างเท้าที่เค้าเตอร์แล้วมองออกไปที่หน้าต่าง ซึ่งด้านนอกเป็นยามเย็นท้องฟ้ากลายเป็นสีชมพูออกส้มๆ ถ้ามองจากวิวก็จะเห็นบ้านหลังเล็กๆ มีแสงไฟสีทองอยู่กลางดอกอาทิตย์สีชมพูยามเย็น ผมมองออกไปที่ต้นหญ้าเห็นตั๊กแตนบางตัวกระโดดอยู่ ที่หญ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากสีเทาเริ่มคล้ำขึ้น และค่อยๆ กลายเป็นสีดำ บวกกับท้องฟ้าด้านนอกจากสีชมพูออกสมก็เริ่มมึดลง แสงภายในสว่างขึ้นอย่างชัดเจนผมมองไปทางใดก็สวยขึ้นอีกแสดงเทียนจากเทียนหลายเล่มรอบตัวบ้านเหมือนประกายเพชรสีทองระยิบไปทั่ว ผมนั่งมองความงามอยู่พักหนึ่ง ก็มีประกายเพชรปรากฏขึ้นมาตัดกับประกายทองของแสงเทียน นั่งก็คือร่างของกลิ่นเพชรเริ่มปรากฏตัวขึ้นร่างของเธอเป็นเพชรระยิบระยับเมือเทียบกับแสงไฟสีทองจากแสงเทียน ตัดกันดูช่างงามมากจริงๆ แถมยังไม่พอเมื่อเธอปรากฏกายขึ้นกลิ่นหอมของกุหลาบก็ได้หอมขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ผมชื่นใจสุดๆ เหมือนกันว่าได้อยู่ในสวรรค์ทีเดียว กลิ่นเพชรบอกว่า “ฉันไม่ไม่เคยเห็นชายใดจะมีความสุขและสูดกลิ่นกุหลาบเข้าไปเต็มแรงแบบเธอนอกนั้นยังไม่พอเธอยังจินตนาการณ์ถึงที่มาของกลิ่นนั้น ทำให้ฉันอดใจไม่ได้ที่จะต้องมาหาเธอ และขอบคุณที่เธอชมกลิ่นของฉัน ฉันนำเธอมาที่นี่เธอหวังจะได้อะไรกลับไปละ ไหนๆ ฉันก็ชวนเธอมาที่บ้านฉันแล้ว ฉันจะให้อะไรติดมือเธอกลับไปอย่างหนึ่งในช่วงที่พึ่งผ่านวันวาเลนไทน์มาไม่กี่วัน” ว่าแล้วเจ้าตัวเตี้ยก็หยิบกล่องใบยาวๆ มาให้ กลิ่นเพชร เธอหยิบขี้นมาแล้วเปิดกล่องนั้นออกด้านในมีดอกกุหลาบแก้วก้านสีเขียวดอกเป็นสีขาว กลิ่นเพชรหยิบกุหลาบดอกนั้นขึ้นมาแล้วก็บอกว่า “นี่เป็นกุหลาบที่ทำจากเพชรอาจดูเหมือนแก้วแต่เป็นเพชร เพชรที่ซอนประกายอยู่ภายใต้สีขาวและสีเชียว” และบอกว่า “ฉันมอบมันให้เธฮเก็บรักษาไว้อย่าทำตกหล่นเชียวนะ เมื่อเธอพบสาวใดที่ถูกใจและรักเขาอย่างจริงใจจงมอบดอกกุหลาบดอกนี้ให้เขาแล้วให้เขาดมกลิ่นนี้แล้วเมื่อใดที่เขาดมกลิ่นนี้หล่อนจะรักเธออย่างจริงใจไม่มีวันเปลี่ยน แต่เธอต้องรักหล่อนอย่างจริงใจด้วยนะ ขอให้เธอครองคู่กับคู่รักอย่างมีความสุข กุหลาบนี้จะทำให้ความรักของเธอยังยื่นตลอดไปทั้งสองฝาย แต่เมื่อใดที่ความรักทั้งสองสุดซึ่งดอกกุหาบเพชรสีขาวจะเปลี่ยนเป็นสีชมพูและค่อยๆ กลายเป็นสีแดง เมื่อใดที่มีกุหลาบดอกนี้อยู่เธอทั้งสองจะรักกันตลอดไป แต่เมื่อดอกกุหลายเป็นสีแดงเมื่อไรฉันจะมาหาเธอและเอาดอกกุหลาบดอกนี้คืนเพราะเธอคงไม่จำเป็นต้องใช้มันแล้ว ฉันขอให้เธอสุขใจในความรัก เธออาจเป็นมนุษย์คู่แรกที่สุขใจที่สุดในความรักก็ได้อย่างที่ไม่มีมนุษย์ใดบนโลกใบนี้เคยได้รับมาก่อน ฉันขอให้เธอโชคดี” ว่าแล้วกลิ่นเพชรก็นำกุหลาบใส่กล่องแล้วแล้วส่งให้ผม ผมหยิบขึ้นมาเปิดดูแล้วหยิบขึ้นมาดูใกล้ๆ กลิ่นมันช่างหอมให้สุดดมเสียเหลือเกินผมจึงอดใจไม่อยู่ที่จะดมกลิ่นกุหลาบนั้น กลิ่นเพชรยืนมองผมดมกลิ่นแล้วยิ้มละพูดว่า “เธฮจงกลิ่นนี้ไปให้คู่รักของเธอสุด แต่ฉันเตือนเธออีกนิดเธอต้องรักหล่อนด้วยหัวใจห้ามนอกใจหล่อนเมื่อไรที่เธอนอกใจหล่อนกุหลาบนี้จะแตก และเมื่อนั้นหญิงชราแห่งความมืดจะมาเอาตัวเธอไป” ผมตกปากรับคำพูดว่า “ไม่มีวันนั้นอยู่แล้วครับ” กลิ่นเพชรบอกกับผมว่า “ฉันขอส่งเธอด้วยดอกกุหลาบสีขมดู” ทันใดนั้นก็มีกุหลาบสีขมพูหล่นลงมมเต็มห้องเจ้าเตี้ยเปิดประตูบ้านให้ผมเดินออกไป ผมหันกลับไปมองกลิ่นเพชรโบกมือบายอย่างนิ่มนวล

ผมเดินออกมาจากประตูยังติดใจกลิ่นหอมของกุหลาบในห้องนั้นไม่หาย มือซ้ายก็หอบกล่องใส่กุหลาบมาข้างหนึ่งเดินตามเจ้าเตี้ย เจ้าเตี้ยก็เดินนำผมในความมืดใต้แสงจันทร์ ผมมองไปบนท้องฟ้าดวงจันทร์ที่นี่ดวงใหญ่สีขาว ทามกลางแสงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า บวกกับทุ่งหญ้าเบื้องล่างดูช่างสวยงามชวนฝันเหลือเกิน ที่พื้นมีแมลงกระโดดคล้ายตั๊กแตนแต่ว่ามันมีแสดงไฟสีส้มๆ ออกมาจากใต้ปีกซึ่งผมไม่เคยเห็นมันที่ไหนมาก่อน มันเป็นตั๊กแตนแสงแผ่นหลังมันเป็นแสงใต้ปีกที่ใสมันจะออกมาหากินในยามค่ำคืนทั้งให้ทั้งทุ่งหญ้าดูคล้ายดาวดวงเล็กๆ สีสมๆ เต็มไปหมดใต้แสงใจและหมู่ดาวบนท้องฟ้า มันช่างชวนฝันนี่กระไร ผมเดินตามเจ้าเตี้ยไปในหญ้ามีเจ้าตัวหนึ่งมันกระโดดมาเกาะที่ขากางเกงเห็นสีทองบนตัวมันออกมาที่กางเกงสวยมากแต่ไม่ทันได้ดูนานเท่าไรมันก็กระโดดไป ผมเดินไปเรื่อยๆ ก็มีตั๊กแตนแสงกระโดดไปกระโดดมาชวนฝันจริงๆ ที่นี่อากาศเริ่มย็นและมีกลิ่นชมชื่นของต้นหญ้าในยามค่ำคืนผมรู้สึกชอบอากาศเย็นๆ อย่างนี้มาก เดินมาไม่ทันใดก็เห็นประตูทางออกเป็นประกายเพชรระยิบระยับในความมืดอยู่ริบๆ เมื่อมองไกลๆ เหมือนกับว่าใครทำกล้องเพชรเม็ดงามเล็กๆ ตกหล่นอยู่ในความมืด ช่างสวยงามมาก เมื่อเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็ประกายเพชรก็ใหญ่ชึ้น
(ดึกแล้วไว้ต่อเขียนต่อพรุ่งนี่ครับ)

เมื่อดอกอาทิตย์ขึ้นผมเห็นแสงแดดที่ฉายแสงเข้ามาในห้องที่ผมนอน เปิดหน้าต่างออกไปก็มีแต่รถวิ่งไปมามากมาย แต่ตกกลางคืนหลังจากที่ผมอาบน้ำแล้วมาล้มต้วลงนอนทุกอย่างก็เงียบ เพราะผมจะนอนประมาณเกือบเที่ยงคืน พอตื่นแต่เช้าก็ต้องเจอแต่ถนนที่เต็มไปด้วยรถและผู้คนนี่แหละชีวิตชาวกรุง

วันหนึ่งผมเห็นดอกไม้บนแจกันเป็นดอกกุหลาบช่อตูมๆ สีแดง ที่เพื่อซื้อมาเสียบแจกันเล็กๆ ให้เมื่อวานซึ่งเป็นวันวาเลนไทน์แจกันตั้งอยู่ข้างทีวี ผมหยิบขึ้นมามองและสูดลมหายใจเอากลิ่นหอมของมันเข้าไป กลิ่นมันออกรสชาติดีจริงๆ กลิ่นกุหลาบชวนไปถึงท้องทุ่งกุหลาบอันแสนสวย ผมคิดว่าอยากจะเจอบรรยากาศแบนั้นบ้างจังสายลมท้องทุ่ง

คืนนั้นผมได้ฝันประหลาดถึงสตรีนางหนึ่งผมยาวเป็นประกายระยิบระยับสะท้อนแสงดังเพชร เรื่องร่างก็สีเงินสะท้อนแสดงระยิบระยับ เธอเข้ามายืนอยู่ที่หน้ากุหลาบแล้วยิ้มให้เธอจะชวนไปในถิ่นของเธอ เธอบอกว่าถ้าอยากไปยังถิ่นของเธอให้สูดกลิ่นกุหลาบเข้าไปลึกๆ แล้วเธอจะพาไปยังถิ่นของเธอ เธอมีชื่อว่ากลิ่นเพชรและมีน้องสาวชื่อกลิ่นทอง เธออาจจะชวนผมไปบ้านของเธอ และเมื่อใดที่อยากพบเธอให้สูดกลิ่นกุหลาบแรงๆ แล้วเธอจะมา รุ่งเช้าผมจำฝันของผมได้เม่นยำ ผมเดินไปที่กุหลาบดอกนั้นแล้วพูดกับตัวเองว่า "ฝันอะไรของเรานี่" ว่าแล้วก็สูดกลิ่นนั้นดูตามที่ในฝันแนะนำด้วยการแรงสุดๆ แต่กุหลาบมันก็เริ่มเหี่ยวแล้วกลิ่นมันก็ไม่สดเหมือนเมื่อสองวันก่อนแต่ผมก็สูดไปเต็มแรง อาจจะเป็นเพราะชอบเชื่อฝันแบบโ่ง่ๆ ก็ได้ แต่คิดอีกทีการสูตกลิ่นแรงๆ มันก็ไม่เสียหายอะไรมันทำให้รู้สึกสดชื่นทั้งได้ออกซิเจนในยามเช้าและได้กลิ่นหอมๆ ของกุหลาบถึงแม้กลิ่นมันจะไม่สดเหมือนสองวันก่อน แต่เมื่อสูดแล้วก็ไม่มีอะไรเกิด
ขึ้น ผมก็คิดในใจว่าถ้าฝันนั้นเป็นจริงก็ดี จากนั้นผมก็ออกไปทานข้าวแล้ก็กลับมานั่งทำงานละครับคือผมทำงานในห้องที่ผมพัก พอตอนบ่ายๆ ผมก็เริ่มง่วงและงีบหลับไป ที่โต๊ะทำงานและแล้วผมรู้สึกว่าเหมือนมีคนตัวเล็กๆ ประมาณเท่าฝ่ามือมาเดินอยู่ที่โต๊ะทำงานเดินไปและเดินมาอยู่ข้างหูผม ผมคิดในใจและในความรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ว่า ผมฝันไปฝันประหลาดอีแล้ว แต่หูผมได้ยินเสียงฝีเท้านั้นจริงๆ ที่ข้างหูเหมือนกับว่าไม่ได้ฝันไป ผมใช้หางตามองไปก็พบคนตัวอ้วนๆ จริงๆ เขาตัวแค่ฝ่ามือแต่กางเกงขาวเสื้อแดงและแล้วเจ้าคนนั้นก็เดินตรงมาเตะที่แก้มผมทีหนึ่งผมรู้สึกดังปึกเจ็บเหมือนกันตัวเล็กแต่เตะแรงเป็นบ้าเลย พอผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเขาอยู่ตรงนั้นจริงๆ ผมไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลยว่าผมไม่ได้ฝันไป ขณะที่ผมยืนงงอยู่นั้น เจ้าตัวอ้วนเสื้อแดงก็บอกว่ากลิ่นเพชรให้เขามาเชิญตัวผมไป เพราะเขาเป็นลูกน้องของเธอ ไปยังบ้านของเธอเพราะผมตอบรับเขาด้วยการสูดดมหายใจดมกลิ่นแรงๆ เมื่อเช้านี้ ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเชื่อเจ้าตัวนี่สนิทในตอนนั้น ทันใดนั้นที่หน้าโต๊ะทำงานผมก็เกิดแสงเป็นเพชรระยิบระยับ เจ้าัตัวเล็กบอกว่าประตูเปิดแล้วตามผมมาสิ และแล้วผมก็ตัดสินใจตามเจ้าตัวนั้นแบบไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าเข้าไปแล้วมันจะออกมาได้หรือเปล่าผมตามไปอย่างง่ายดาย พอเข้าไปในแสดงเพชรระยิบระยับนั้นที่นั้นเหมือนที่ผมใฝฝันถึงเมื่อวานคือท้องทุ่ง มีท้องทุ่งมีสายลม สีเสียงนกร้องเจ้าตัวเล็กเดินอยู่บนหญ้าเตี้ยๆ นำทางผมเดินผมคิดว่าผมตัวใหญ่คงก้าวเท้าได้เร็วว่าเขาแต่ผมก้าวเท้ายาวยังไงเขาก็นำหน้าผมอยู่ดี เขาเดินเร็วกว่าหรือเปล่าผมไม่สังเกตแต่ที่แน่ๆ เขาเดินอยู่หน้าผมตลอดผมไม่สามารถเดินแซงเขาได้เลย เดินตามท้องทุ่งระยะหนึ่งก็เจอบ้านที่ทำจากกองฟางเล็กๆ หลังหนึ่งเจ้าตัวเล็กนั้นถึงตัวเล็กแต่มีแรงเปิดประตูบานใหญ่ของบ้านได้อย่างสบายและเชิญให้ผมเข้าไป
(เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเล่าต่อครับ คืนนี้ไปนอนก่อนดึกมากแล้ว)

มานั่งนึกๆ ดูผมตั้งแต่เด็กทำไมถึงสนใจสถานที่โรแมนติก ชอบธรรมชาติ ขอบดอกไม้อย่างนี้ไม่รู้ เริ่มรู้ตัวตั้งแต่ไปเที่ยวหัวหินตอนอายุประมาณ 7 ขวบ ผมชอบวาดรูปวิวมีทะเล มีพระจันทร์ มีดอกไม้ ชอบวาดรูปดอกไม้และตอนเด็กๆ วาดรูปสวยที่สุดในชั้นเรียน จนโตเนื่องจากที่บ้านสมัยก่อนทำธุรกิจผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปขายส่งมีคนกลางมารับถึงที่บ้าน แล้วก็ขายส่งต่างจังหวัดโดยตรงด้วย แม่เลยให้ไป เรียนดีไซน์ออกแบบเสื้อผ้าซึ่งผมไม่มีใจรักเลย ปกติผมก็ไม่สนใจเรื่องแต่งตัวอยู่แล้วมักจะปล่อยตัว แต่ไปสนใจดอกไม้กับธรรมชาติมากกว่า รูปที่วาดส่วนใหญ่จะเป็นรูปดอกไม้แล้วก็วิว ไม่นิยมเรื่องเสื้อผ้าเลย แต่ก็ทำให้ผมได้ฝีมือด้านลายเส้นมา ทำให้ผมวาดรูปสวยขึ้นไปอีกในตอนอายุ 21 - 24 ก็วาดรูปวิวเล่นได้สวย

แต่ทุกวันนี้ไม่อยากวาดอาจเป็นเพราะตามอายุ ด้วย แต่ชอบปลูกต้นไม้ของจริงเลย และจัดฉากของจริงเลย มีเป้าหมายว่าจะหาทาง หาเงิน สร้างฝันสร้างฉากความโรแมนติกขึ้นมาในโลกแห่งความเป็นจริง จะหาเงินสร้างสวนดอกไม้ของจริงที่มีดอกไม้งามไปทั่วทุ่งริมธารน้ำ ถ้าธารน้ำนั้นไหลยาวออกไปในทิ่ดินเราเองจะหาทางปลูกต้นไม้ที่ทำให้เกิดหิ่งห้อยยามค่ำคืนแล้วก็มีศาลาชมหิ่งห้อย พายเรืออันแสงโรแมนติกชมหิ่งห้อย

ผมต่างจาก พ่อผมคือพ่อผมจะมีความสุขด้วยการทำงาน ด้วยการหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว แต่ผมในวัยรุ่นจะมีความสุขด้วยการนั่งฝัน ฝันถึงสถานที่อันสวยงาม เมื่อฝันก็มักจะหยิบดินสอหรือปากกาวาดมันขึ้นมา หลากหลาย ในยุคที่ผมอายุ 24 ผมเรียนดีไซน์ตอนอายุ 19 ผมเรียนแล้วกลับไม่สนใจเรื่องเสื้อผ้าเพราะชอบอย่างแรงโดยเฉพาะพวกเครื่องแต่งกายผู้หญิงผมเกียดมาก เวลาไปห้างกับแม่หรือน้องสาวเบื่อมากที่จะไปเดินดูพวกเครื่องประดับ แต่ผมชอบไปร้านกิ๊ปซ็อปมากกว่า การเรียนดีไซน์แต่ผมกลับเอาฝีมือมาวาดรูปวิวแทนและใส่สมุดไว้เป็นเล่มๆ เลย ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะวาดแต่เห็นสมุดมันวานอยู่ที่โต๊ะบัญชีเลยวาด จินตนาการวาดเสร็จติด วันหลังก็เอาอีกวาดหน้าต่อไป ไปๆ มาๆ ติดวาดมันทุกวันเลยจนสมุดหมดเล่น ผมวิ่งซื้อแต่สมุดมานั่งขีดๆ ยามว่าง มันติด ติดตรงนั่นคิดว่าวันนี้จะเอาวิวอะไรดี บางรูปมีกระปองเพชรด้วยเป็นไอเดียใหม่เพราะไปเที่ยวสาวร้อยยอดมาเห็นกระปองเพชรเลยอดไม่ได้ที่จะเห็บมาฝันรวม ก่อนนอนก็มักจะจินตนาการฝันอะไรพวกนี้เป็นเรื่องเป็นราว เหอๆ ตั้งแต่เด็กๆ มันติดเลิกยาก

ผมอาจจะไม่แข็งแรงในเรื่องการทำธุรกิจและงานอื่นๆ ยิ่งแย่กว่านั้น แต่ผมยอมรับว่าตัวเองเป็นคนจินตนาการเก่งและมีอารมณ์แห่งความฝันที่สวยงาม ผมเชื่อว่าเป็นพระพรและของประทานจากพระเป็นเจ้า นอกจากนั้นแล้ว การปลูกดอกไม้ ไม่ว่าดอกไม้ที่สวยๆ สุดๆ ใครๆ นิยมเลี้ยงไม่รอดแต่ถึงมือผมเป็นรอดหมด เหอๆ ไม่ได้คุยแต่คุยไปแล้ว อิอิ เชื่อว่านี่ก็เป็นพระพรอย่างหนึ่งจากพระเป็นเจ้า

ผมเลี้ยงดอกไม้ เลี้ยงปลา เพาะเห็ด ยังไงผมก็ไม่เคยเปลี่ยน เสมอต้นเสมอปลาย คืนค้นหาตัวเองให้เจอว่าตัวเองชอบอะไร และก็ทำในสิ่งนั้น รักมันอ่างจริงใจไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไรเราก็ยังมั่นคงต่อมัน

พูดไปแล้วผู้หญิงก็เหมือนดอกไม้ วลาผมมองดอกไม้ผมมักจะเลือกดอกไม้ที่สวยและราคาแพง ถึงดอกไม้บางชนิดมันระดับไฮโซผมก็ยังที่จะอยากเลี้ยงอยากดูและ แต่ดอกไม้ไม่บ้านเราไม่สวยไม่ค่อยแพงแต่ผมกลับไม่ค่อยสนใจเท่าไร ชอบที่มันแพงๆ เลี้ยงยากๆ และสามารถเลียงจนออกดอกดกมันสนุกดีท้าทายความสามารถ ผู้หญิงที่การศึกษาดีหน้าที่การงานดีๆ ถึงจะดูไปแล้วเลี้ยงดูยากแต่ผมก็อยากที่จะเลี้่ยงดูเขานะครับ